Pozostałość po supernowej.html



Pozostałość Supernowej Keplera, SN 1604.

Pozostałość po supernowej – mgławica powstała w końcowej fazie życia masywnej gwiazdy w wyniku wybuchu i odrzucenia zewnętrznej otoczki. Taką wybuchającą gwałtownie gwiazdę nazywamy supernową. W centralnej części tej mgławicy znajduje się gwiazda neutronowa lub czarna dziura - pozostałości po jądrze wybuchającej gwiazdy. Mgławice będące pozostałością po wybuchu supernowej są stosunkowo bogate w pierwiastki cięższe od żelaza, które powstają w końcowym etapie życia gwiazdy i podczas wybuchu. Wybuch umożliwia rozprzestrzenienie się tych pierwiastków w kosmosie.

Granice pozostałości supernowej są wyznaczone przez rozszerzającą się falę uderzeniową. Fala ta oddziałuje z materią międzygwiazdową i napotkanymi innymi obiektami.

Po pewnym czasie, po ustaniu ekspansji, pozostałości po wybuchu supernowej mogą, na skutek niejednorodności rozkładu masy, przekształcać się w mgławice planetarne będące kolebką nowego pokolenia gwiazd.

edytuj Zobacz też

• Lista pozostałości po supernowych
• Częstość występowania pierwiastków we Wszechświecie
• Ewolucja gwiazd
• Mgławica planetarna
• Pozostałość po nowej