Bojownik syjamski.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Bojownik syjamski | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Rząd | okoniokształtne |
| Podrząd | błędnikowce |
| Rodzina | guramiowate |
| Rodzaj | bojownik |
| Gatunek | bojownik syjamski |
| Nazwa systematyczna | |
| Betta splendens Regan, 1910 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Bojownik syjamski, bojownik wspaniały (Betta splendens) - słodkowodna ryba akwariowa z rodziny guramiowatych. Ze względu na jaskrawe ubarwienie i kształt płetw bojowniki są często hodowane w akwariach. Po raz pierwszy gatunek ten pojawił się w Europie już pod koniec XIX wieku we Francji, jednak nie posiadał wówczas tak wielu odmian o różnorodnych barwach i kształtach płetw jak obecnie. W formie dzikiej gatunek w zależności od miejsca, z którego pochodzi, posiada ubarwienie czerwone lub zielone[1]. Dopiero odmiany wyselekcjonowane przez człowieka posiadają tak szeroką gamę barw i różnorodne kształty płetw jak dzisiaj. Polska nazwa tych ryb związana jest z wyjątkowo wojowniczym zachowaniem samców. W krajach azjatyckich, które są jego ojczyzną, bojowość i zaczepność tego gatunku została wykorzystana do walk na śmierć i życie w sporcie podobnym do "walk kogutów", połączonym z zyskownymi zakładami pieniężnymi[1].
Spis treści |
edytuj Występowanie
Jest mieszkańcem płytkich wód Tajlandii, Wietnamu, Indii i Półwyspu Malajskiego. W środowisku naturalnym bojowniki można spotkać w małych stawach, kanałach irygacyjnych, rozlewiskach i polach ryżowych. Wszędzie tam, gdzie woda jest płytka, mulista i łatwo nagrzewająca się.
edytuj Charakterystyka
W naturalnym środowisku dorasta do około 6 do cm długości. Niektóre hodowlane weloniaste formy osiągają nawet 10 cm. W naturze koloru brunatnego z mieniącą się łuską, w niewoli wyselekcjonowano różnobarwne odmiany. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samce są jaskrawiej ubarwione od samiczek (choć gama kolorów jest równie imponująca) i mają dłuższe płetwy. Czasem zauważalne są też u niej poziome lub pionowe pasy określające nastrój i stan zdrowia ryby [2]. Z uwagi na niedobór rozpuszczonego w wodzie tlenu na terenach występowania ryba ta wykształciła u siebie tzw. labirynt, dzięki któremu może oddychać powietrzem atmosferycznym. Bojowniki przeciętnie żyją około 2 lat[3]. Na długość ich życia wpływa temperatura wody. Im temperatura wody jest niższa tym dłużej żyją i mogą osiągnąć wiek nawet do 3 lat[4].
edytuj Hodowla
Jest bardzo lubianą rybą przez hodowców akwariowych. Ryba łatwa w hodowli[5], lecz trzeba wziąć pod uwagę silny terytorializm samców. Samce tego gatunku są w stosunku do siebie bardzo agresywne. Kiedy się spotkają parę minut stroszą na siebie płetwy. Następnie następuje atak. Ryby rzucają się na siebie i obszarpują sobie kawałki płetw. W jednym zbiorniku można trzymać tylko jednego samca. Rybka ta chętnie znajduje schronienie wśród łodyg roślin. Preferuje także stałą temperaturę w granicach 22-32 °C. Można bojownika trzymać w małych ozdobnych naczyniach, pod warunkiem, że temperatura wody i powietrza nad naczyniem będzie utrzymywana w takich samych granicach (22-32 °C)[4] i, że nie będą to skrajnie małe pojemniki wielkości jednorazowego kubka.Obrońcy praw zwierząt są przeciwni trzymaniu bojowników w małych naczyniach, i w wielu krajach wprowadzono już ustawy o ochronie zwierząt zakazujące trzymania bojowników pojedynczo w niewielkich pojemnikach[6]. Zalecany poziom wody w akwarium ok. 20 cm. Jak każda ryba, dla zachowania czystości w akwarium, potrzebuje filtra oraz grzałki z termostatem do utrzymania temperatury.
edytuj Rozmnażanie
Samiec buduje gniazdo z piany na powierzchni wody, do którego zwabia samicę i dochodzi do tarła. Samiec delikatnie naciska na partie brzuszne samicy. Wtedy wyrzuca ona do kilkunastu ziaren ikry, którą od razu zapładnia samiec. Ten akt powtarzają wielokrotnie. Ikra opada na dno akwarium, z którego zbiera ją samiec i umieszcza w gnieździe. Składa ona ok. 50- 300 jaj. Po tarle należy samicę odłowić, gdyż może być nawet zabita przez samca opiekującego się ikrą. W czasie opieki nie pobiera on zupełnie pokarmu. Młode opuszczają gniazdo po 3-4 dniach. Można usunąć w tym czasie samca z akwarium, ponieważ może zjadać narybek. Młode osobniki nim wykształcą labirynt, wykorzystują skrzela stąd należy je trzymać w zbiornikach z napowietrzaczem i wyposażonych w pokrywę. Narybek karmimy drobnym pokarmem żywym: nicieniami "mikro", larwami solowca, wrotkami lub pierwotniakami. Można karmić też żółtkiem kurzego jaja, jednak należy być bardzo ostrożnym przy karmieniu tym pokarmem, gdyż silnie zanieczyszcza wodę i może spowodować zatrucie.
edytuj Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Stanislav Frank, Jerzy Lewczuk: Encyklopedia ryb akwariowych. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", 1992, s. 251. ISBN 83-7066-388-5.
- ↑ Anna Foberg, "The Siamese fighting fish (Betta splendens) – An alternative fish species to use in evaluating the impact of endocrine disrupting chemicals with focus on aggressive performance", Minor Field Study 87, 2003, Uppsala University, Sweden.
- ↑ fishbase.org: Betta splendens (angielski). [dostęp 18 lipca 2008].
- ↑ 4,0 4,1 Kucharczyk, Dariusz. Bojownik wspaniały. Nasze Akwarium. 1999, nr 48, 5–8.
- ↑ Tojza, Mariusz. Bojownik w palundarium część III. Nasze Akwarium. 2003, nr 48, 23–25.
- ↑ Płucienniczak, Jan. Bojownik syjamski. Nasze Akwarium. 2001, nr 24, 23–27.
edytuj Bibliografia
- Stanislav Frank, Jerzy Lewczuk: Encyklopedia ryb akwariowych. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", 1992. ISBN 83-7066-388-5.
- Jerzy Lewczuk: Domowe akwarium słodkowodne. Warszawa: Państwowe Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01309-4.