Akaśa ( dewanagari आकाश , trl. Ākāśa , ang. Akasha ) - to słowo pochodzące z sanskrytu oznaczające eter rozpatrywany w dwóch znaczeniach : w sensie mitologicznym i jako jeszcze jeden dodatkowy żywioł do czterech podstawowych.
W hinduizmie akaśa znaczy podstawę i esencję budowy wszystkich rzeczy w świecie materialnym; najmniejszy materialny element stworzony z materii świata astralnego. Jeden z podstawowych żywiołów planu astralnego. To panćamahabhuta - jeden z pięciu klasycznych żywiołów indyjskich. Jego główną cechą jest śabda ( dewanagari dźwięk ).
Akaśa oznacza także pustkę (nazywaną w buddyzmie Śiunjata , w wedancie - Brahmanempotrzebne źródło a Tao w taoizmie ). W języku hindi akaśa oznacza niebo (w sensie fizycznym, czyli nieboskłon).
|